Weinig verrassend rollenspel van bepalende hoofdrolspelers. Van liegen en bedriegen over de marinierskazerne nu naar voor Vlissingen en Zeeland passende compensatie in nieuwe werkgelegenheid en financiën.

“Het ministerie van Defensie, het Rijksvastgoedbedrijf, de gemeente Vlissingen, het waterschap Scheldestromen en de Provincie Zeeland werken samen aan de realisatie van de Michiel Adriaanszoon de Ruyterkazerne aan de Buitenhaven in Vlissingen.” Deze zin, naar nu blijkt onzin van de zijde van de Rijksoverheid, komt uit één van de vele gemaakte folders.

Terecht spreken we in deze casus over een onbetrouwbare Rijksoverheid! Liegen en bedriegen mag volgens een Kamermeerderheid, het Kamertoneelstuk in vier bedrijven gaf dat glashelder aan. Kamerleden bleven ver weg van de inhoud. Dat belooft wat voor het politieke landschap na de verkiezingen in maart 2021. Laten we bij de compensatie uitwerking vooral samen optrekken en uiterst waakzaam zijn. De eerdere contracten bleken na zes jaar niet meer dan oud papier en geen in beton gegoten afspraken. Het cassettebandje van staatssecretaris Visser bleef maar herhalen: eerst “dilemma”, daarna het woordje “sorry” en opvolgend “de toekomstbestendigheid van het Korps, kazerne fit for purpose en de kosten van de nieuwe kazerne”.

De Marinierskazerne door de jaren heen

In 2011 waren de eerste gesprekken over de locatie Vlissingen. Voor Zeeland belangrijk om, vanwege eerder vertrek (sedert 1996 in totaal 1600 voltijdbanen), overheidsinstellingen naar onze Provincie te halen. Op 31 augustus 2012 is het definitieve besluit tot bouwen van de marinierskazerne genomen. In de jaren 2014-2016 wordt de locatie formeel overgedragen aan Defensie. Een gesloten Bestuursovereenkomst, een erfpachtovereenkomst, een overeenkomst financiële bijdrage erfpachtcanon, de bestuursovereenkomst bouwrijp maken en de bestuursovereenkomst voor kostendeling gronddossier. De Provincie stelde het inpassingsplan vast en de gemeente Vlissingen heeft een Beeldkwaliteitsplan opgesteld.

Donderslag Kabinet slaat diepe kloof

Op vrijdag 14 februari 2020 komt het voorgenomen besluit dat de marinierskazerne niet in Vlissingen gebouwd gaat worden. Waardeloos zoals met de gemeente Vlissingen en de Provincie Zeeland wordt omgesprongen. De Zeeuwse politici in de Tweede Kamer waren oorverdovend stil. De politieke realiteit is echter glashelder: er is niet naar Zeeland geluisterd maar naar Defensie. Er blijft absoluut een rotsmaak hangen over dit dossier. De Kabinetsbrief met bijlagen maakte nog eens uiterst pijnlijk duidelijk dat het belazeren en bedriegen al veel langer aan de orde was. 

Een staatssecretaris die sorry zegt, maar alleen omdat het moet

Het teleurstellende debat eindigde als een nachtkaars. Het vooraf uiterst strak geregisseerde toneelstuk had alleen pijnlijke consequenties voor Vlissingen en Zeeland. De staatssecretaris gaf aan dat ze het anders had moeten doen. Ze wilde haar huiswerk goed doen en met een uitgewerkt plan komen. Ze wilde eerst een alternatieve locatie hebben voor de mariniers voordat ze tegen Zeeland haar twijfels zou uitspreken. Als je goed je huiswerk wil doen en je vergeet je contractpartners te informeren…. Of als je dan toch een echt uitgewerkt plan wil hebben, hoe kan je dan Vlissingen en Zeeland vergeten in je uitgewerkte plan? Hoe kan je dan vergeten zijn om een volwaardige compensatie voor Vlissingen te bedenken. Gewoon dom? Naïef? Of is het echt zo dat Gemeente Vlissingen en Zeeland gewoonweg vergeten zijn in dit plan? Het is Zeeland maar, die Provincie met weinig stemgerechtigden, die komt ver van de Randstad af immers altijd op de laatste plaats. Onbegrijpelijk!

Compensatie

Met een waardeloos voorgenomen Kabinetsbesluit is er nu eerst de weg naar gesprekken over compensatie. Een compensatie, met nieuwe werkgelegenheid inclusief economische spin-off  en financiële kaders, dus een compensatiepakket wat moet luiden als een klok. En compensatie voor de imagoschade Zeeland en Vlissingen aangedaan, al hoewel die onbetaalbaar is.

Arsenaal theater leeg! Voelen ons nog steeds belogen en bedrogen!

Vlissingers en Zeeuwen willen een marinierskazerne en geen doekjes voor het bloeden! Rutte kan donderdag 5 maart wegblijven, of hij moet alsnog de contractafspraken uit 2012 nakomen.

Minister-president Mark Rutte (VVD) komt naar Vlissingen. Hij wil in gesprek over het niet nakomen van getekende contracten voor een marinierskazerne in de gemeente Vlissingen. Maar met een voorgenomen Kabinetsbesluit om de afspraken rond de bouw van een fit for purpose kazerne af te blazen is zijn komst volledig zinloos. De Zeeuwen zijn niet dom meneer Rutte: een man een man, een woord een woord en afspraak is afspraak. De Zeeuwen zijn niet braaf, lief en aardig zoals de Kamervoorzitter aangaf. De Zeeuwen zijn van “Ik worstel en kom boven”.

Trouwens op dit moment willen vertegenwoordigers van coalitiepartijen graag naar Vlissingen/Zeeland komen. Ze komen de compensatiemogelijkheden bespreken. En daar gaan ze, op dit moment, nou net niet over. Daar komt een adviseur voor, die moet in gesprek met Vlissingen/Zeeland. Zorg voor een adviseur die het vertrouwen kan winnen van Vlissingen en Zeeland. Daarna moeten we jammer genoeg gaan praten over compensatie. Dat is niet te begrijpen na acht jaar volle inzet op realisatie van een marinierskazerne in de gemeente Vlissingen. Hoezo is er dan sprake van een betrouwbare Rijksoverheid? De uitkomst van het Kamerdebat was door coalitieafspraken vooraf al als in beton gegoten. Heel veel ‘sorry’ zeggen door de staatssecretaris, dat moest de oplossing zijn. Maar daar trappen Vlissingers en Zeeuwen niet in. Het door de coalitiepartijen meestemmen met de SGP motie, dat was een glashelder signaal geweest.

Meneer Rutte gebruik uw kostbare tijd goed. Kom niet naar Vlissingen, maar ga rond de tafel met uw Kabinetsleden. Heroverweeg het voorgenomen Kabinetsbesluit. Komt u niet verder dan de compensatie voor Vlissingen en Zeeland dan heeft u deze zomer een extra voordeel, u hoeft namelijk niet na te denken over een nieuw lijsttrekkerschap. Zo verstandig zal de VVD toch wel zijn?

Staatssecretaris Visser en het vergeten landgoed.

Een titel van een nog te schrijven biografie over hoe Staatsecretaris Visser een volledige gemeente en provincie vergeet in haar plannen om het goed te doen voor de Mariniers.

Op donderdag 20 februari 2020 zijn Joanna en ik met de bus die vanuit provincie Zeeland was geregeld naar Den Haag gegaan om het debat over de Marinierskazerne bij de wonen vanaf de publieke tribune. Samen met andere raadsleden, bestuurders en burgers uit onze provincie Zeeland. Een dik compliment voor iedereen die deze dag de tijd heeft gevonden om deze (lange) reis (met veel files) te maken, het gaf een goed beeld hoe zeer het leeft onder ons Zeeuwen.

Wat een drukke stad! Hier in Zeeland, Oost-Souburg is het dan echt prettiger wonen!

Bij binnenkomst door detectiepoortjes, vanwege de gespen op mijn schoenen, moest ik op mijn sokken door het poortje om binnen te mogen, ID-controle enz, enz. Eindelijk binnen en plaatsnemen op de publieke tribune, tribunes gevuld met Zeeuwen. Vol verbazing rondgekeken naar het minimale aantal Kamerleden dat aanwezig was voor dit debat. Leeft het niet zo in de Tweede Kamer?

De staatssecretaris gaf aan dat ze het anders had moeten doen. Ze wilde haar huiswerk goed doen en met een uitgewerkt plan komen. Ze wilde eerst een alternatieve locatie hebben voor de mariniers voordat ze tegen Zeeland haar twijfels zou uitspreken. Als je goed je huiswerk wil doen en je vergeet je contractpartners te informeren…. Of je wil een uitgewerkt plan hebben, hoe kan je dan Vlissingen en Zeeland vergeten in je uitgewerkte plan? Hoe kan je dan vergeten zijn om een compensatie voor Vlissingen te bedenken. Gewoon dom? Naïef? Of is het echt zo dat Gemeente Vlissingen en Zeeland gewoon vergeten zijn in dit plan? Het is Zeeland maar, die Provincie met weinig stemgerechtigden, die komt immers altijd op de laatste plaats. Onbegrijpelijk!

Ruimhartige compensatie wordt er nu geroepen. Dit maakt dat er veel mensen/organisaties ideeën aandragen omdat ze geld ruiken. Er zal een goede overweging moeten worden gemaakt door onze Vlissingse en Zeeuwse vertegenwoordigers, goede concrete afspraken die zichtbaar uitgevoerd worden zonder vertraging. Daarna kan er weer langzaam wat vertrouwen terug groeien dat gemeente Vlissingen en Zeeland belangrijk genoeg zijn voor de landelijke politiek.

Linda Worm

Een onbetrouwbare Staatssecretaris benadeelt Zeeland!

Een gitzwarte pagina in de geschiedenis van Zeeland. Geen woorden voor dit voorgenomen besluit van Staatssecretaris Barbara Visser! Ons vertrouwen in haar is gedaald tot ver onder het vriespunt. Zo gaan overheden dus met elkaar om.

Ondanks een stapel getekende contracten en veel werk uitgevoerd met grote inzet en een forse stapel geïnvesteerd geld. Het toneelstukje van Barbara is ten einde, ze sluit het doek voor de provincie Zeeland en de gemeente Vlissingen over de marinierskazerne. Wat een vertoning, ongehoord en schandalig. Een waarachtig bestuurlijk dieptepunt!

Het Kabinet is nu aan zet. Zoveel verstandige mensen bij elkaar moeten staatssecretaris Visser met steekhoudende argumenten alsnog laten kiezen voor Zeeland en Vlissingen!

Staatssecretaris Barbara (dilemma) Visser informeerde de Tweede Kamer niet, en dus ook Zeeland en Vlissingen niet, over haar geheime zoektocht naar alternatieven! Vlissingen en Zeeland blijven volledig gaan en staan ronduit voor realisatie van de Marinierskazerne, afspraak is afspraak!

“Defensie deelde kazerne-onderzoek niet: Vlissingen al in november passé” kopte De Telegraaf dinsdag 4 februari 2020. In het artikel staat geschreven dat het onderzoek al in de zomer van 2019 is uitgevoerd. Het Algemeen Overleg van de Kamercommissie voor defensie van 26 november 2019 op de site van de Tweede Kamer opgezocht. Het verslag is vastgesteld op 16 januari 2020. De Marinierskazerne komt aan de orde op de pagina’s 17 tot en met 20.

In dat verslag gaat het over onderzoeken naar vertrekredenen en de voorzieningen. Zeker niet over alternatieven voor Vlissingen. De staatssecretaris: “Ik wil het proces dat ik met u heb afgesproken zorgvuldig afronden.” Hoe zorgvuldig ben je als staatssecretaris met de kennis van onderzoek naar andere locaties? Ben je dan volledig en eerlijk of een leugentje om bestwil?

Jarenlang is gezegd, geen probleem de marinierskazerne komt naar Zeeland. Zeeland is ook volledig klaar om de mariniers te ontvangen. Er zijn al behoorlijk wat miljoenen uitgegeven om dat mogelijk te maken. In plaats van de helpende hand nu een dolk in de rug? Bewust sijpelt nieuws naar de media. Eigenlijk geen woorden voor dit gedrag, maar toch moet het eruit: Schandalig en ongehoord. Schofferen van een hele provincie. Ach, het is Zeeland maar, een provincie met weinig potentiele kiezers. Slappe hap in Den Haag, geen rechte rug in Den Haag! Hoe maak je toekomstplannen met een onbetrouwbare overheid? Het lijkt onmogelijk met een onbetrouwbare overheid!

De Randstad versus de ‘onbelangrijke’ regio. Hoe groot of hoe klein is ons land. Je mag toch verwachten dat de regering zou luisteren naar de regio en haar bevolking. De druiven lijken echt zuur te zijn voor onze regio. Zeeland breed zal er de komende jaren weinig vertrouwen zijn als de Rijksoverheid zijn belofte tot realisatie van de marinierskazerne niet nakomt. Zeeuwen vergeten niet vlug. Over een jaar zijn er verkiezingen.

Dus Rijksoverheid nogmaals afspraak is afspraak en dat is de realisering van de nieuwe marinierskazerne in Vlissingen.