Het is zover ….. 1 juli 1966 Souburg bij Vlissingen

(bron: “de windwijzer” voorlichtingsblad van de gemeente Oost- en West-Souburg juni 1966)

Zoals te verwachten was heeft ook de eerste Kamer het wetsontwerp herindeling van het gemeentelijk grondgebied op Walcheren ondanks de aangevoerde bezwaren toch aangenomen en wel met 52 stemmen voor en 12 tegen.

Meer dan twintig jaren werd het “herindelings-vraagstuk” ten tonele gebracht. Soms het dramatische hoogtepunten, twistgesprekken van man tegen man; er werd met vuur gespeeld (lucifersactie) en rookkolommen stegen op boven de stad van Michiel de Ruyter (sigarenbandjesactie), zelfs vliegtuigen werden ingeschakeld om aan het gevecht deel te nemen.

De strijd is beslist. Het doek is gevallen. Souburg is gevallen. Met één zet op het schaakbord Walcheren werden 8600 Souburgers opzij gezet.

Maar genoeg hierover. U hebt dit alles uitvoerig in de pers kunnen lezen. Richten wij ons thans op de toekomst. Een toekomst waar niet alleen Walcheren, maar ook geheel Zeeland bij betrokken is. En om die ontwikkeling gade te slaan, er kennis van te nemen, ja, zelfs er in mede te leven, dat hangt van de voorlichting af, die ná 1 juli 1966 op een andere wijze zal worden gegeven, dan de laatste jaren in “De Windwijzer” van Oost- en West-Souburg gebruikelijk was. De redactie prijst zich gelukkig, de afgelopen jaren de inwoners van Oost- en West-Souburg in het gemeentelijk voorlichtingsblad dîé voorlichting te hebben mogen geven, welke op velerlei gebied slechts één doel had, n.l. het algemeen belang van alle ingezetenen te dienen.

Overigens is samenvoegen, annexeren of herindelen geen “nieuwigheid” van de hedendaagse tijd waarin wij leven. De geschiedenis leert ons (en U kunt het lezen in het “Gedenkboekje van de gemeente Oost- en West-Souburg”), dat bij Koninklijk Besluit van 16 juli 1830, no. 95, de gemeenten OOST-SOUBURG en WEST-SOUBURG tot één gemeente werden samengevoegd, zijnde ingegaan op 1 januari 1835. In de rijks- en gemeentearchieven wordt per 1 juli 1966 het hoofdstuk Souburg afgesloten.

Souburg gaat een nieuwe toekomst tegemoet waaraan, naar wij hopen, net dezelfde verantwoordelijkheid en toewijding zal worden gewerkt door het nieuwe Vlissingse gemeentebestuur, hetwelk door U zo juist bij de laatste verkiezingen werd gekozen. Want dit is wel een voorname voorwaarde om zegenrijk werk voor de nieuw gevormde gemeente te kunnen verrichten. De grote staatsman Marnix van Sint Aldegonde, die in 1578 in “onze” gemeente woonde en werkte, zij allen, die op het publieke erf arbeiden, tot een lichtend voorbeeld.

door Rijnco-Jan Suurmond.

Uit de oude doos: Bestuur in het Oost- en West-Souburg van 1966

Afscheid van de Souburgen

(bron: “de windwijzer” voorlichtingsblad van de gemeente Oost- en West-Souburg januari 1966)

“Die mooie taak is ons allen hier uit handen genomen terwijl bij Koninklijk Besluit het mij zelfs niet meer mogelijk wordt gemaakt deze hier te voltooien”

De Middenhof, 3 januari 1966

“Het is vandaag – 3 januari 1966 – precies drie jaar geleden, dat ik op een ijzig koude dag in het mooie raadhuis in Souburg als uw burgemeester werd geïnstalleerd. Ondanks de kou van die winter zag het er allemaal zo zonnig uit. De zelfstandigheid van Souburg leek met de nieuwe burgemeestersbenoeming sterker verankerd dan ooit tevoren. Opgewekt togen we aan het werk, gestimuleerd als het ware door de wens de argumentaties van de tegenpartij door daad en gebaar kansloos te maken. Voor mijzelf blijft vaststaan, dat Souburg zijn zelfstandigheid had kunnen behouden als half 1963 de behandeling van het wetsontwerp inzake de herindeling van Walcheren in de Tweede Kamer had kunnen plaats vinden.”

“We hebben het tegendeel gezien. Uitstel na uitstel deed broodnodige beslissingen achterwege blijven. Een nieuw Kabinet en een nieuwe minister van Binnenlandse Zaken, vergezeld van een Staatssecretaris met speciale opdrachten ……. Deden zo langzamerhand het ergste vrezen. De 19^e oktober 1965 was het dan zover, in fataliteit voor Souburg vele donkere dagen in het verleden overtreffend.”

“In onze sublieme ambtswoning ‘De Middenhof’, zo ideaal van indeling en ligging, waren wij temidden van u en op Walcheren volmaakt gelukkige mensen. Van huis uit strandaanbidders en graag met het dorpseigene meelevend, hadden wij wat het harte begeerde. Mijn burgemeesterstaak gaf mij handen vol werk, daarbij gesteund door ambtenaren, opzichters en buitenpersoneel. Het samenwerken met hen verliep in de grootst mogelijke harmonie. Met de beide wethouders, de secretaris en de raadsleden werden individueel of collectief banden gesmeed die een voortijdig verbreken niet rechtvaardigen. Drie jaar bestuurlijke arbeid mag geen naam hebben. Ik had het gevoel nog maar net op temperatuur te zijn gekomen gezien het feit dat er binnen de structuur van de ontwikkeling van Z.O. Walcheren nabij de Sloe-activiteiten nog zo ontzaglijk veel was te doen.”

Mijn gedachten verwijlden deze dagen als vanzelfsprekend sterk bij de onvoltooide projecten omdat deze op de duur een stuk van jezelf zijn gaan worden. Van die bij uitstek Souburgse zaken zal ik nu afstand moeten doen en nemen.”

“Getekend Burgemeester B.H.G. Ter Haar Romeny” (hij was als burgemeester zeer actief op het gebied van het behoud van de zelfstandigheid van Souburg)

door Rijnco-Jan Suurmond.